Nexus Oksany Miry Kulczyckiej w BWA

Ekspozycja obejmie prace z cyklu „Bliżej gwiazd”, powstałe w ciągu ostatnich kilku lat, oraz prace z cyklu „Poza czasem” z lat 2010–2015. W swoich realizacjach rzeźbiarskich, takich jak „Pegaz”, „Fazy księżyca” i „7 sióstr Plejad”, artystka inspiruje się mitami łączącymi niebo z ziemią.

Na twórczość Kulczyckiej wpłynęła fascynacja malarstwem włoskiego trecenta i quattrocenta oraz przełomem średniowiecza i renesansu. Wśród inspirujących ją artystów wymienia Giotta di Bondone, Cimabue i Simone Martiniego. Jej obrazy mają uproszczoną formę i nie stosują zasad perspektywy; przestrzeń budowana jest jak kurtyna, a na pierwszym planie pojawiają się postaci w strojach mitologiczno-dworskich, wykonujące delikatne gesty.

Artystka tworzy fikcyjne, baśniowe przestrzenie, w których zaciera granice między niebem a ziemią, dniem a nocą oraz tym, co wewnątrz i na zewnątrz. Bawi się skalą i wykorzystuje symbole, które mają naprowadzać odbiorcę na opowiadane historie. Drzewo życia odnosi do odwiecznej potrzeby poznawania Boga, ptaki przedstawia jako duchowych przewodników, a gwiazdy i znaki astrologiczne jako kompas potencjałów; sięga również po motywy żywiołów, konstelacji, mitologicznych opiekunów atlasu nieba, Słońca i Księżyca. Symbole te mają odwoływać się do podświadomości i pomagać odkrywać to, co ukryte przed umysłem.

Kulczycka opisuje świat jako przyspieszony i „skurczony” dzięki zdobyczom cywilizacji i technologii, które umożliwiają eksplorowanie Ziemi oraz porozumiewanie się niezależnie od czasu i odległości. Jej zdaniem te udogodnienia nie oznaczają automatycznie lepszego, spokojniejszego i bardziej wartościowego życia. Umysł jest przebodźcowany i skupiony na zmysłach, a jednocześnie człowiek tęskni za połączeniem z jaźnią, Bogiem, wiecznością i wewnętrznym spokojem.

Artystka pisze, że obserwowanie ciała, myśli, emocji i oddechu może przybliżać do wewnętrznej esencji i spokoju. Tworzenie jest dla niej praktyką wyciszania myśli i wejściem w inną czasoprzestrzeń, co przynosi spokój i spełnienie. W kontekście mikro- i makrokosmosu kończy swoją wypowiedź parafrazą słów Jezusa Chrystusa: „Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela”.

Oksana Mira Kulczycka ukończyła Wydział Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie; dyplom uzyskała w 1995 r. Realizowała projekty aranżacji wnętrz użyteczności publicznej i mieszkalnej, elewacji budynków oraz wystawiennictwa. Od 2015 r. pracuje jako dydaktyk w Liceum Sztuk Plastycznych w Lesku; zajmuje się malarstwem akrylowym, rzeźbą i ceramiką.

Artystka brała udział w plenerach malarskich organizowanych przez Stowarzyszenie Tworzymy Razem oraz w licznych wystawach zbiorowych i indywidualnych. Mieszka i pracuje w Sanoku, a jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą oraz w Muzeum Historycznym w Sanoku.

_{Źródło: Urząd Miasta Sanoka}