Abraham Penzik

Abraham Penzik urodził się 20 maja 1891 roku w Sanoku, gdzie kształcił się w C. K. Gimnazjum. W 1912 roku ukończył tam VIII klasę, nie uzyskując świadectwa dojrzałości. Od 1917 roku studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, a po studiach uzyskał stopień doktora praw. W okresie II Rzeczypospolitej pracował jako adwokat w Sanoku. Działał w Żydowskiej Partii Socjalno-Demokratycznej, kierował miejscową organizacją Bundu, a później należał do Polskiej Partii Socjalistycznej i jej władz centralnych. W 1922 roku kandydował w wyborach parlamentarnych.

W Sanoku uczestniczył w działalności politycznej i społecznej, a także współpracował z pismem „Świat Niewidomych”. Został skazany na karę trzech lat pozbawienia wolności w zawieszeniu, a w 1936 roku był więziony przez kilka tygodni. Osadzono go również w Miejscu Odosobnienia w Berezie Kartuskiej. W lipcu 1939 roku przybył do Stanów Zjednoczonych. Współtworzył tam Związek Polskich Socjalistów, którego został przewodniczącym, działał w organizacjach polonijnych i publikował po polsku, jidysz oraz angielsku. Był autorem i współautorem publikacji, w tym wydanej w 1944 roku książki „W przededniu”. Zmarł w 1945 roku w Nowym Jorku.

Na podstawie artykułu „Abraham Penzik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.