Aleksander Florkowski

Aleksander Florkowski (1907-2000) był oficerem piechoty Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych oraz geodetą. Urodził się w Łowczowie. Po ukończeniu szkoły podchorążych w 1930 roku został przydzielony do 2 pułku strzelców podhalańskich w Sanoku jako dowódca plutonu. W Sanoku zawarł małżeństwo z Anną Janiną. Podczas kampanii wrześniowej dowodził kompanią zwiadowczą 114 pułku piechoty. Po ucieczce z niewoli sowieckiej dotarł przez Węgry i Jugosławię do Francji, gdzie wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych.

W 1940 roku walczył w kampanii francuskiej, a następnie służył w 2 Korpusie Polskim. Brał udział w kampanii włoskiej, w tym w bitwach o Monte Cassino, Ankonę i Bolonię. Dowodził 18 Lwowskim batalionem strzelców i otrzymał Srebrny oraz Złoty Krzyż Orderu Wojennego Virtuti Militari. Po demobilizacji w 1947 roku osiadł z rodziną w Argentynie, gdzie prowadził firmę geodezyjną i działał w Stowarzyszeniu Polskich Kombatantów. W 1965 roku został mianowany pułkownikiem. Zmarł i został pochowany w Argentynie.

Na podstawie artykułu „Aleksander Florkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.