Andrzej Bobola
Kaznodzieja, misjonarz, prezbiter katolicki
- Urodzony
- 30 listopada 1591
- Zmarł
- 16 maja 1657, Janów
- Zawody
- kaznodzieja, misjonarz, prezbiter katolicki
Andrzej Bobola urodził się 30 listopada 1591 roku w Strachocinie. Był polskim duchownym katolickim, jezuitą, kaznodzieją i misjonarzem. Uczył się w kolegium jezuitów w Braniewie, a w 1611 roku wstąpił do zakonu. W 1622 roku przyjął święcenia kapłańskie. Pracował między innymi w Braniewie, Bobrujsku i Łomży, gdzie był doradcą rektora, kaznodzieją i dyrektorem szkoły. Związany był także z Sanokiem.
Od 1642 roku prowadził działalność duszpasterską w Pińsku i okolicach. Podróżował po wsiach, głosił kazania, nauczał katechizmu i udzielał sakramentów. Zginął 16 maja 1657 roku w Janowie Poleskim, po pojmaniu przez oddział kozacki. Nie wyparł się wiary mimo tortur.
Bobola został beatyfikowany w 1853 roku, a kanonizowany przez papieża Piusa XI w 1938 roku. Jest świętym Kościoła katolickiego i jednym z patronów Polski.
Na podstawie artykułu „Andrzej Bobola” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.