Azriel Uchmani

Azriel Uchmani-Schwarz, znany także pod pseudonimami Azriel Hachejni i Ran Adi, urodził się 18 lutego 1907 roku w Sanoku. W rodzinnym mieście uczęszczał do chederu i jesziwy. Studiował w seminarium rabinackim w Warszawie, gdzie uzyskał tytuł rabina, a następnie ukończył studia rolnicze na Uniwersytecie w Tuluzie. Był członkiem ruchu Ha-Szomer Ha-Cair. W 1932 roku osiadł w Palestynie i zamieszkał w kibucu En Szemer, gdzie pracował przy gospodarstwie i w rolnictwie. Towarzyszyła mu żona Riwka Gurfein, również pochodząca z Sanoka i zajmująca się literaturą.

Twórczość poetycką rozpoczął na początku lat 30. Pracował jako redaktor działu literackiego tygodnika „Ha-Szomer Ha-Cair”, a następnie jako sekretarz redakcji dziennika „Al Hamiszmar”. Po utworzeniu Izraela pełnił funkcję radcy poselstwa tego państwa w Polsce oraz kierował departamentem kultury w jego ambasadzie. Od 1953 roku redagował literaturę piękną w wydawnictwie Sifriat Poalim i współredagował miesięcznik „Moznaim”. Pisał poezję, eseje i krytykę literacką, tłumaczył oraz redagował antologie. Publikował także teksty o polskich pisarzach, między innymi Stefanie Żeromskim i Brunonie Schulzu. Zmarł 22 listopada 1978 roku w Ein Szemer.

Na podstawie artykułu „Azriel Uchmani” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.