Jan Bezucha

Jan Emilian Bezucha (1908-1992) był prawnikiem, adwokatem, urzędnikiem i pracownikiem przemysłu naftowego. Urodził się w Sanoku, gdzie ukończył szkołę powszechną; maturę zdał w Przemyślu w 1929 roku. Studiował prawo na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie i Uniwersytecie Jagiellońskim, kończąc studia w 1937 roku. Przed wojną pracował w urzędach skarbowych, a następnie w Banku Gospodarstwa Krajowego. Jako podporucznik rezerwy artylerii Wojska Polskiego uczestniczył w kampanii wrześniowej.

Podczas okupacji niemieckiej działał w Związku Zbrojnym Obrońców Ojczyzny w Krakowie. Aresztowany przez Gestapo w 1941 roku, był więziony w Auschwitz-Birkenau, a następnie w filii obozu Flossenbürg w Litomierzycach; zbiegł w maju 1945 roku. Po wojnie wrócił do Sanoka i pracował w przemyśle naftowym, między innymi jako radca prawny. Działał w organizacjach kombatanckich i społecznych, pełnił funkcję prezesa sanockiego oddziału ZBoWiD oraz był radnym Miejskiej Rady Narodowej. Zmarł w Sanoku 26 lipca 1992 roku.

Na podstawie artykułu „Jan Bezucha” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.