Jan Polański

Jan Polański, łemkowski duchowny greckokatolicki, urodził się 20 stycznia 1888 roku w Banicy. Uczęszczał do szkół w Gorlicach i Nowym Sączu, a w 1911 roku zdał maturę w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku, z którym był związany także jako duchowny. Następnie rozpoczął studia teologiczne we Lwowie. W 1914 roku został aresztowany przez władze austro-węgierskie i osadzony w obozie w Talerhofie. Po zwolnieniu kontynuował naukę w seminarium duchownym w Przemyślu. Święcenia kapłańskie przyjął w 1916 roku.

Pracował jako administrator i proboszcz w kilku miejscowościach, między innymi w Smolniku, Wróbliku Królewskim i Czyrnej. W 1935 roku został kanclerzem i referentem Kurii Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny, a po śmierci jej administratora kierował jej sprawami jako regent. W czasie okupacji był więziony i internowany. Od 1946 roku pracował w parafiach na terenie administracji apostolskiej we Wrocławiu, a od 1953 roku był administratorem, później proboszczem w Rogach. Napisał historię Łemkowszczyzny, wydaną w 1969 roku w USA pod pseudonimem I. F. Lemkyn. Zmarł 6 listopada 1978 roku w Rogach i został tam pochowany.

Na podstawie artykułu „Jan Polański” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.