Józef Mączka

Józef Mieczysław Mączka urodził się 2 czerwca 1888 roku w Zaleszanach. Uczył się między innymi w Gimnazjum Męskim w Sanoku, gdzie ukończył V klasę, a maturę zdał w Rzeszowie w 1907 roku. Studiował na Wydziale Inżynierskim Politechniki Lwowskiej i pracował jako urzędnik kolejowy. W 1913 roku wstąpił do Związku Strzeleckiego, a po wybuchu I wojny światowej do Legionów Polskich. Służył w kawalerii, brał udział w kampaniach karpackich i bukowińskiej, a następnie służył w Polskim Korpusie Posiłkowym i II Korpusie Polskim. Po bitwie pod Kaniowem działał w Polskiej Organizacji Wojskowej.

Mączka był poetą legionowym. W 1917 roku wydał tom poezji „Starym szlakiem”, a wśród jego utworów znalazły się także „Przysięga” i „Droga Legionów”. Na początku września 1918 roku zmarł na cholerę w Paszkowskiej Stanicy koło Jekaterynodaru. Pośmiertnie odznaczono go Orderem Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych i Krzyżem Niepodległości z Mieczami. W 1933 roku jego prochy sprowadzono do Polski i pochowano na cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Józef Mączka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.