Justyn Wiktor Mackiewicz

Justyn Wiktor Mackiewicz (ur. 2 września 1889 w Sanoku, zm. wiosną 1940 w Charkowie) był oficerem piechoty Wojska Polskiego. Studiował w Akademii Handlowej w Krakowie oraz na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1914 roku został powołany do armii austro-węgierskiej i ukończył szkołę oficerską. W 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Uczestniczył w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej, a następnie walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w 19 pułku piechoty Odsieczy Lwowa. Był dwukrotnie ranny.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w służbie. Był przydzielony między innymi do Szkoły Podchorążych Piechoty, Oficerskiej Szkoły Piechoty i Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1928 roku został mianowany majorem, a w 1935 przeniesiono go w stan spoczynku. Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w masowej mogile w Piatichatkach. Był kawalerem Orderu Virtuti Militari i Krzyża Walecznych.

Na podstawie artykułu „Justyn Mackiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.