Karol Lenczowski
Oficer
- Urodzony
- 8 sierpnia 1891
- Zmarł
- 22 lipca 1936, Przemyśl
- Zawód
- oficer
Karol Lenczowski urodził się 8 sierpnia 1891 roku w Budapeszcie. Był oficerem piechoty Wojska Polskiego i działaczem niepodległościowym. W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich, a następnie w II Korpusie Polskim. W lipcu 1916 roku brał udział w bitwie pod Kostiuchnówką, za którą otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. W maju 1918 roku walczył pod Kaniowem, gdzie dostał się do niewoli. Wolność odzyskał w styczniu 1919 roku.
Po powrocie do Polski pracował między innymi w szkolnictwie wojskowym i sztabach. Ukończył Wyższą Szkołę Wojenną w Warszawie, uzyskując dyplom oficera Sztabu Generalnego. W 1929 roku awansował do stopnia podpułkownika. W listopadzie 1935 roku został dowódcą 2 pułku strzelców podhalańskich w Sanoku; pełnił tę funkcję do maja 1936 roku. Zmarł 22 lipca 1936 roku w szpitalu w Przemyślu na gruźlicę płuc i gardła. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Sanoku. Był żonaty z Marcelą.
Na podstawie artykułu „Karol Lenczowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.