Karol Pollak

Karol Franciszek Pollak, właściwie Franciszek Karol Pollak, urodził się 15 listopada 1859 roku w Sanoku. Był polskim elektrotechnikiem, przedsiębiorcą i wynalazcą. Uczył się w Sanoku, Stryju i Lwowie, a w młodości wykonywał instalacje elektryczne. W 1883 roku rozpoczął pracę w laboratoriach brytyjskiej firmy The Patent Utilisation Co., a w 1885 roku studiował elektronikę na politechnice w Berlinie-Charlottenburgu.

W Berlinie prowadził fabrykę sprzętu elektrotechnicznego, później działał w Wielkiej Brytanii i Paryżu. W 1886 roku został dyrektorem przedsiębiorstwa eksploatującego tramwaje elektryczne jego pomysłu. Zajmował się budową akumulatorów i zakładał ich fabryki we Frankfurcie nad Menem oraz w Liessing. Uzyskał łącznie 98 patentów. Opracował między innymi akumulatory ołowiowo-kwasowe, prostowniki i kondensator elektrolityczny, a w 1895 roku zaproponował zastosowanie układu mostkowego.

W 1922 roku wrócił do Polski, a rok później założył fabrykę akumulatorów w Białej, której został pierwszym dyrektorem. W 1924 roku otrzymał doktorat honoris causa Politechniki Warszawskiej, a w 1926 roku Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. Uchwałą Rady Miejskiej z około 1924 lub 1925 roku uznano go za przynależnego do gminy Sanok. Zmarł 17 grudnia 1928 roku.

Na podstawie artykułu „Karol Pollak (elektrotechnik)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.