Ludwik Ehrlich
Prawnik, sędzia, wykładowca akademicki
- Urodzony
- 11 kwietnia 1889
- Zmarł
- 31 października 1968, Kraków
- Zawody
- prawnik, sędzia, wykładowca akademicki
Ludwik Ehrlich (11 kwietnia 1889 - 31 października 1968) był polskim prawnikiem, sędzią i wykładowcą akademickim. Urodził się w Tarnopolu, a zmarł w Krakowie. Studiował prawo, filozofię i historię literatury na Uniwersytecie Lwowskim, a następnie uzupełniał edukację w Halle, Berlinie, Oksfordzie i Berkeley. Wykładał na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie kierował Katedrą Prawa Narodów i Studium Dyplomatycznym. W latach 1927-1928 był sędzią ad hoc Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej w Hadze.
W okresie międzywojennym często odwiedzał Sanok i przebywał w pobliskiej Falejówce, gdzie posiadał majątek ziemski. W 1940 roku został osadzony w więzieniu w Sanoku. Podczas okupacji działał w Armii Krajowej, a po wojnie współpracował z trybunałami w Hadze i Norymberdze oraz występował jako biegły w sprawach niemieckich zbrodniarzy wojennych. Od 1945 roku był profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Specjalizował się w prawie międzynarodowym publicznym i historii prawa. Jest autorem podręcznika „Prawo narodów”, wydanego w 1927 roku.
Na podstawie artykułu „Ludwik Ehrlich” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.