Marian Pankowski

Marian Jan Władysław Pankowski urodził się 9 listopada 1919 w Sanoku. Debiutował jako poeta w 1938 roku wierszem „Czytanie w zieleni”. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Podczas II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej, a następnie wstąpił do Związku Walki Zbrojnej. W 1942 roku został aresztowany przez gestapo i był więziony w niemieckich obozach Auschwitz, Gross-Rosen, Nordhausen-Dora i Bergen-Belsen. Po wyzwoleniu osiadł w Belgii.

W Brukseli studiował slawistykę na Université Libre de Bruxelles, gdzie później pracował jako wykładowca literatury polskiej oraz lektor języka polskiego i slawistyki. W 1964 roku uzyskał doktorat za rozprawę o Bolesławie Leśmianie. Był poetą, prozaikiem, dramaturgiem, krytykiem literackim, literaturoznawcą i tłumaczem. Opublikował między innymi tomy poezji „Sto mil przed brzegiem” i „Moje słowo prowincjonalne”, powieść „Rudolf” oraz dramaty. Tłumaczył polską poezję na francuski, a utwory niemieckie i francuskie na polski. Odwiedzał rodzinny Sanok, gdzie w 1998 roku otrzymał tytuł honorowego obywatela miasta. Zmarł 3 kwietnia 2011 roku w Brukseli.

Na podstawie artykułu „Marian Pankowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.