Stanisław Ryniak

Stanisław Ryniak, polski inżynier architekt, urodził się 21 listopada 1915 roku w Sanoku. Uczył się w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku, a następnie w Państwowej Szkole Budowlanej w Jarosławiu. W maju 1940 roku został aresztowany przez Gestapo za działalność w Związku Walki Zbrojnej. 14 czerwca trafił do Auschwitz w pierwszym masowym transporcie do obozu. Otrzymał numer 31 i był formalnie pierwszym polskim więźniem obozu. Pracował przy budowie jego obiektów. W 1944 roku przeniesiono go do podobozu w Leitmeritz, gdzie doczekał wyzwolenia w maju 1945 roku.

Po powrocie do Sanoka pracował w magistracie i zaprojektował mauzoleum ofiar II wojny światowej na miejscowym cmentarzu przy ulicy Rymanowskiej. W 1947 roku rozpoczął studia architektoniczne, które ukończył na Politechnice Wrocławskiej. Pracował w zawodzie i uczestniczył w powojennej odbudowie Wrocławia, gdzie mieszkał. Działał w stowarzyszeniach byłych więźniów obozów. Zmarł w 2004 roku we Wrocławiu. Otrzymał m.in. Krzyż Komandorski, Oficerski i Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi oraz Krzyż Oświęcimski.

Na podstawie artykułu „Stanisław Ryniak” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.