Zbigniew Białecki
Chemik
- Urodzony
- 8 września 1923, Sanok
- Zmarł
- 29 maja 2022, Kraków
- Zawód
- chemik
Zbigniew Białecki, herbu Jelita, urodził się 8 września 1923 roku w Sanoku. W dzieciństwie wraz z rodzicami kilkakrotnie zmieniał miejsce zamieszkania. Naukę rozpoczął w Ladzinie, a kontynuował we Wzdowie i Jaćmierzu. Gimnazjum zaczął w Sanoku, później uczył się w Brzozowie i Lipnie. Jesienią 1939 roku został przyjęty do sanockiego liceum, jednak naukę przerwał wybuch II wojny światowej. W czasie okupacji pracował jako praktykant rolny w majątku we Wzdowie i uczył się na tajnych kompletach.
W kwietniu 1945 roku rozpoczął studia chemiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie podjął także studia na Wydziale Chemii Politechniki Śląskiej. Pracował w krakowskiej Wytwórni Nr 10, gdzie zajmował się między innymi syntezą środków leczniczych i adrenaliny. Dyplom Politechniki Śląskiej uzyskał w 1952 roku. Później pracował w Biurze Projektów Rafinerii Nafty oraz w krakowskim ośrodku badawczo-rozwojowym „Cebea”. Kierował tam pracownią badań materiałów i stosowania tworzyw sztucznych. W 1973 roku opracował pierścienie Białeckiego, używane w instalacjach przemysłu chemicznego. W tym samym roku otrzymał tytuł „Mistrza Techniki Polskiej”. Zmarł 29 maja 2022 roku w Krakowie.
Na podstawie artykułu „Zbigniew Białecki (wynalazca)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.